ปฏิบัติการตามล่า หา "ปากกาเพอร์มาเน้น"

หลายๆคนอ่านแล้วคงงง เอ๋??ไอ้ปากกาเพ้นมาเนอร์ เพอร์มาเน้นนี่มันไรหว่า

กรูจะบอกให้ว่ามันคือ ปากกาที่กรูซื้อมาเขียนซีดี เป็นปากกาที่แม่งแพงควายแพงเหี้ยตั้ง 33.50 บาทแหนะ มันหายไปไหนวะ

บทนำ ...

วันนี้กรูอุตส่าถ่อออกไปเดอะมอลเพราะนึกขึ้นได้ว่าต้องไปซื้อของขวัญให้พี่แพร(เกือบลืมแหนะ เฮ้อ) ซื้อมาเสร็จ กลับมาถึงบ้านจะเขียนคำอวยพรบนของขวัญแล้วกรูก็ต้องใช้ปากกาเพอร์มาเน้นเขียนสินะ(อืมๆใช่ นึกในใจ) นั่นแหละปัญหาล่ะ ปากกาเพอร์มาเน้นกรูหายไปไหนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

บทที่1. ถามแม่

ก่อนอื่นไม่ต้องนึกไรมากเลย แม่มาจัดของในห้องตอนกรูสอบนี่หว่า เดินออกจากห้องตรงเข้าหาแม่ "แม่ เห็นปากกาไอ้ที่สีดำๆ ตูดเขียวๆป่ะ ไอ้ที่ติดราคาไว้ด้วยอ่ะ" แม่ตอบ สั้นๆแต่ได้ใจความมาก "ไม่เห็น ถ้ามีก็อยู่ในห้อง" จบ เซ็ง+.+

บทที่2. หาเองก็ได้วะ เข้าฌาณ ตามหา

ในเมื่อไม่มีใครรู้(เป๊ก ผลิตโชค)กรูก็ต้องหาเอง ไหนๆก็เรียนพระพุทธศาสนามามากมายจนซึมเข้าเส้นเลือดสมอง(ที่ตีบตัน) นั่งสมาธินึกย้อนไปว่าครั้งสุดท้ายเมื่ไหร่วะที่กรูจับไอ้ปากกาเหี้ยนี่มาใช้ นึก นึก นึกแล้วก็นึก นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกหว่ะ เป็นอันว่าวิธีนี้ปิดบัญชีไป หาไม่เจอ

บทที่3. การตามหาที่ดีกว่า(บทที่2)

ในเมื่อใช้สมองแล้วหาไม่เจอกรูก็ต้องใช้กำลังเข้าสืบค้น(เว่อไปป่ะ ช่างเหอะ) ใช้แรงครับ แรงที่ว่านี่คือแรงตีนแต่ไม่เกี่ยวกับการกระทืบใครแต่อย่างใด ไม่ต้องคิดเกินเลยขนาดไอ้อ๊อฟบุกห้างใช้กำลังปล้นปากกาเพอร์มาเน้นที่แผนกเครื่องเขียน จับแชเชียร์เป็นตัวประกันเผื่อมาเขียนคำอวยพรให้พี่แพร แค่ใช้กำลังตีนเดินครับ เดินหามันทั้งบ้านนั่นแหละ เดินทุกซอกทุกมุมที่คิดว่าเคยเดินไป เดินๆ ค้นๆ เปิดๆปิดๆ กว่า 10 นาทีก็ได้ข้อสรุปว่า กำลังไม่อาจตัดสินปัญหาทุกอย่าง ได้ปรัชญามาอีกหนึ่งอย่าง

บทที่4. เหนื่อยจนท้อ ต้องรอไปถึงเมื่อไหร่.......

จนบัดนี้ที่กรูมานั่งเขียนไดก็เป็นอันพบว่ากรูยังหาไอ้ปากกาเชี้ยนี่ไม่เจออออออออ อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก แล้วเย็นนี้กรูต้องไปให้ของขวัญพี่แพรแล้ว จอร์จจจจจจจจจจ ฮืออออออออออออออออออออออออออ ซวยเจงๆเลยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

ข้าขอไว้อาลัยให้เจ้า ปากกาเพอร์มาเน้นที่จากไปและเงิน 33.50บาทที่เสียเปล่า