สำหรับเพื่อนที่ห่างไกล โคตรไกล และไกลเหี้ยๆ กรูมาลงรูปไว้ให้จะได้เอาไว้ดูว่าเพื่อนคนนี้ยังไม่ตาย(เพียงแค่ผอมและดำขึ้นเนื่องจากขาดการดูแลที่ดี เหอๆ) ไม่ได้จะมาโชว์ความหล่ออารายมากมายไม่ต้องตกใจแล้ววิ่งหาห้องน้ำขอร้อง

วันนี้ไปเรียน รด. มาหนุกหนานดี เส็ดแล้วเดินไปบ้านย่า โว้ยไกลโว้ยแต่ก็เดินเหอๆ ไปเจอญาติโกโหติกาเต็มบ้านเลย เหอๆ กินข้าวบ้านย่าได้เงินมา 1000 นึง หึหึ

พรุ่งนี้ก็ได้ไปตีแบดแล้วดีใจเจงๆเลยสวรรค์ขนานแท้เลย อิอิ

แต่พรุ่งนี้กลางวันไปไหนดีหว่าโทรชวนไอ้พวกเหี้ยทั้งหลายแม่งก็ขี้เกียจกันหมดกรูไปคนเดียวก็ได้ว้า เหอๆ พรุ่งนี้ไปอัพเดตการ์ตูนดีฟ่า หึหึ

วันที่ 6 รอดูเพื่อนสนิทกับคนใกล้ชิดสนิมสนม แต่เราก็ต้องไปดูกับเพื่อนๆด้วยดูมัน2รอบเลยและกัน

ง่าเกือบลืมแต่ก่อนหน้าวันที่ 6ต้องไปดู ผลสอบ นี่หว่า ง่า

คุณเคยมั้ยครับ กับ...

"การที่เรารู้จักใครสักคนแล้วมีความสุขมากๆ

การที่เราได้ร่วมสนุกกับเค้าแล้วรู้สึกว่าเรื่องเครียดๆหายไป

การที่เราแค่ได้นั่งคุยกันก็พอไม่ต้องมีอุปกรณ์เสริมก็สนุกแล้ว

การที่เราเวลาอยู่ด้วยแล้วรู้สึกว่านี่แหละใช่เลย

การที่เรารู้สึกว่าเวลามีอะไรมันส์ถ้ามีเค้าอยู่มันจะสนุกขึ้นเป็นสองและสามเท่า

และอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่เค้ามีให้กับเรา..."

ถึงแม้ว่าวันนี้อ๊อฟกับพี่จะอยู่ไกลกันโคตรๆเลยนะ แต่อ๊อฟยังดีใจนะที่เราได้รู้จักกันและเป็นพี่-น้องกันเป็นยิ่งกว่าพี่น้องกันอีกมั้งมีอะไรเราก็เอามานั่งคุยกันได้สนุกมาก ใช้เวลาหลายชั่วโมงกับการหาความสนุกเล็กในสนามแบด นั่งมอไซต์เที่ยวบินไปมา เหอๆ ช่วงแรกก็หวาดเสียวหรอกนะแต่ตอนหลังกูชินแล้ว อ๊อฟยังเก็บไว้นะของที่พี่ให้อ๊อฟวันที่อ๊อฟต้องย้ายมาเรียนที่กรุงเทพเนี่ยแล้วก็ยังจำได้ด้วยว่าเราเจอกันครั้งแรกที่ไหนแล้วปฏิบัติต่อกันยังไง แต่อย่าลืมนะว่าพี่ยังมีน้อง(หน้าแก่ หน้าตาเทียบรุ่น)คนนี้อยู่น้า ว่างๆก็มาเที่ยวที่กรุงเทพบ้างเด้อ

คำพูดแทงใจ Byน้าชัยที่ยังจดจำตราบนานเท่านาน " อ๊อฟ กับพี่อ๊อฟเรียนที่ไหนห้องเดียวกันเหรอ (ฮือๆไม่กูหน้าแก่มากเลยเหรอไงวะ)

อ๊อฟ รัก พี่อ๊อฟ-พี่เก่ง(อิอิ) สาวปุ้ย โบน พี่กิ๊ก น้องถิงถิง โดยเฉพาะคนนี้ยังจำไม่ลืม "แม่แก้ว" น้องจัมโบ้ น้องจ๋อมแจ๋มและคนอื่นๆอีกมากมาย เหอๆลืมครูแม็ก

++เฮ้อไม่รู้ทำไมก็อยากจะเขียน บ้าป่าววะกู++